جای مهر

جای مهر. [ ی ِ م ُ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کیسه ٔ کوچکی که مهر (خاتم ) در آن نهند. کیسه ٔ کوچکی که مهر سجده در آن نهند. ◄ پینه ای که بر پیشانی عباد از کثرت سجده پیدا شود. ◄ جایی از صف جماعت که مهر در آن نهند بعلامت اینکه قبلا کسی این مکان را متصرف شده و هنگام نماز خواهد آمد. ◄ مجازاً، موضوعی بهانه مانند برای طرح مجادله و نزاع : جای مهری برای خود گذاشته . رجوع به جای مهر گذاشتن شود.