جای روب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جای روب . (اِ مرکب ) جارو. جاروب . جاروبه . (آنندراج ). رجوع بکلمات فوق در همین لغت نامه شود. جهارو، لهجه ٔ بعضی بلاد هند.(از آنندراج ). مِکسَحَه . (منتهی الارب ) : سبوذ و ساغر و آنین و غولین حصیر و جای روب و خیم و پالان . طیان . او را بجای روب هجای من با خاک ره بکوی برون رفتی . سوزنی . نمیشد موش در سوراخ کژدم بیاری جای روبی بست بر دم . نظامی . رجوع به جارو و جاروب شود.