جای خویش واکردن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جای خویش واکردن . [ ی ِ خوی / خی ک َ دَ ] (مص مرکب ) جای برای خویشتن پیدا کردن . جای خود را یافتن . در تداول بمعنی برای خود موقعیتی بدست آوردن است : گر دل از سنگست نبود مانع جولان عشق نام جای خویش آخر در نگین ها واکند. میرزا بیدل (ازبهار عجم ).