جای خواب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جای خواب . [ ی ِ خوا / خا ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) بستر. فراش . رختخواب . جائی که بتوان در آن خفتن : تهمتن همیدون سرش پر شراب بیامد گرازان سوی جای خواب . فردوسی . بر آورد یوسف سر از جای خواب دل و جان وی آرزومند باب . (یوسف و زلیخا).