جای جای

جای جای . (ق مرکب ) جای جائی . گله، گله . ◄ بجای . در مقام . در عوض : جای جائی بچه ٔ تابان چون زهره و ماه بچه ٔ سرخ چو خون و بچه ٔ زرد چو کاه . منوچهری . ◄ پی درپی . متوالیاً. بدفعات : باز گفت این سخن خطا گفتم جای جای آفرین چرا گفتم . نظامی . در بخشهای جدا از هم : بر سرت جای جای موی سپید نه ز غدر سپهر کین توز است . خاقانی . ◄ بجای ِ. در مقام ِ. در عوض ِ : گلبن چو برج جوزا گشتست، گل بر او بشکفت، جای جای سماک و عوا شده ست . ناصرخسرو.