جای بیرون در

جای بیرون در. [ ی ِ ن ِ دَ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کنایه از خارج خانه و جای بیگانگان و راندگان است که بدرون خانه محرم نیستند : هم عقل بر در او جایش بیرون در هم عشق در راه او فرقش بزیر پا. (انجمن آرا).