جاوان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جاوان . (اِخ ) قبیله ای است از اکراد که در حله ٔ مزیدیه اقامت گزیدند. از آن قبیله است محمد جاوانی بن علی .(منتهی الارب ) (غزالی نامه ). رجوع به جاوانیه شود.
جاوان .(اِخ ) از مزارع قدیم النسق طبس است . از آب قنات مشروب میشود و سکنه ندارد. (از مرآت البلدان ج ٤ ص ١٣١).
جاوان . (اِخ ) اعتمادالسلطنه آرد: قریه ای است از نواحی جی اصفهان . (مرآت البلدان ج ٤ ص ١٣١).