جانور گویا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جانور گویا. [ ن َ / ن ِ / ن ْ وَ رِ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) حیوان ناطق . (دانشنامه ٔ علائی ص ٥ س ٥). انسان . آدم : خرد را اولین موجود دان پس نفس و جسم آنگه نبات و گونه گون حیوان و آنگه جانور گویا. ناصرخسرو.