جان گویا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جان گویا. [ ن ِ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) عقل . (یادداشت مؤلف ) : هزاران بنده چون من جان گویا بفکرت داده خشنودیش جویا. (ویس و رامین ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جان گویا. [ ن ِ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) عقل . (یادداشت مؤلف ) : هزاران بنده چون من جان گویا بفکرت داده خشنودیش جویا. (ویس و رامین ).