جان گسل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جان گسل . [ گ ُ س ِ / س َ ] (نف مرکب ) تلف کننده ٔعمر. شکننده ٔ دل . (ناظم الاطباء). روح آزار. آنچه جان را گسسته سازد. پاره کننده ٔ جان . کشنده : کدام است گفت از شما شیردل که آید سوی نیزه ٔ جان گسل . دقیقی . دریغ این غم و حسرت جان گسل ز مادر جدا وز پدر داغ دل . فردوسی . پر آهی کشم از غم جان گسل به آهم رود بر هوا خشت دل . ملاطغرا (از آنندراج ).