جان کاستن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جان کاستن . [ ت َ ] (مص مرکب ) جان را کاهش دادن . جان فرسودن . جان را رنج دادن : از فغان و ناله کاهم جان غم فرسوده را تا مگر بیدار سازم بخت خواب آلوده را. شاپور تهرانی (از ارمغان آصفی ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جان کاستن . [ ت َ ] (مص مرکب ) جان را کاهش دادن . جان فرسودن . جان را رنج دادن : از فغان و ناله کاهم جان غم فرسوده را تا مگر بیدار سازم بخت خواب آلوده را. شاپور تهرانی (از ارمغان آصفی ).