جان لرزیدن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جان لرزیدن . [ ل َ دَ ] (مص مرکب ) کنایه از به نشاط آمدن . بجنبش آمدن دل . به تبش افتادن دل : همی بخندد از تو دل که بس با زیب و فرهنگی همی بر تو بلرزد جان که بس بی عیب و همتایی . جمال اصفهانی (از ارمغان آصفی ).