جان فروز

جان فروز. [ ف َ ] (اِخ ) نام سردار لشکری که تابع بهرام چوبین بود : یکی بد کجا نام او جان فروز که تیره شبا برگزیدی ز روز. فردوسی .

جان فروز. [ ف ُ ] (نف مرکب ) افروزنده ٔ جان . بنشاطآورنده ٔ روان . (ناظم الاطباء). جان افروز. رجوع به جان افروز شود : دُرّبار و مشکریز و نوش طبع و زهرفعل جان فروز و دلگشا و غمزدا و لهو تن . منوچهری . نه آتش را خبر کو هست سوزان نه آب آگه که هست از جان فروزان . نظامی . تا حسن جان فروز تو بینند عاشقان بردار یکدم از رخ خود این نقابها. اسیری لاهیجی (از ارمغان آصفی ).