جان ستاننده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جان ستاننده . [ س ِ ن َن ْ دَ / دِ ] (نف مرکب ) جان ستان . روح گیر. کشنده . رجوع به جانستان شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جان ستاننده . [ س ِ ن َن ْ دَ / دِ ] (نف مرکب ) جان ستان . روح گیر. کشنده . رجوع به جانستان شود.