جان آهنین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جان آهنین . [ ن ِ هََ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) کنایه از بی رحم و سخت جان و دلاور باشد و آنرا آهن جان و آهنی جگر نیز خوانند. (آنندراج ) : سرکشان گر پیش او آرند جان آهنین زآتش سیماب گون تیغش رخ زرین برند. مختاری (از آنندراج ).