جان آهنج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جان آهنج . [ هََ ] (نف مرکب ) جان برکننده . جان کشنده . کشنده ٔجان . برون کننده ٔ جان : آفریده مردمان مر رنج را پیشه کرده رنج جان آهنج را. رودکی . تا چو شمشیر و تیر جان آهنج هرچه زآن است بر نداری رنج . نظامی . ای دریغا که دوا در رنجتان گشت زهر و قهر جان آهنجتان . (مثنوی ). رجوع به آهنج شود.