جان آدم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جان آدم . [ ن ِ دَ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) روح آدم . روان آدم . ◄ کنایه از چیز غریب و کمیاب : این حرف نقش لوح مزار سکندر است بگذار آب خضر مگر جان آدم است . محمداسلم سالم (از بهار عجم ). ◄ شراب : ای جان آدم اینهمه قالب تهی نبود سازند از برای تو کاواک شیشه را. (از بهار عجم ).