جامگی خوار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جامگی خوار. [ م َ / م ِ خوا / خا ] (نف مرکب ) وظیفه خوار. مستمری بگیر. اجرت گیر : که ای جامگی خوار تدبیر من ز جام سخن چاشنی گیر من . نظامی . همه صیرفی طبع بازارگان جگرخواره ٔجامگی خوارگان . نظامی . و رجوع به جامگی خوار شود. ◄ کنایه از مردم شرابخوار. ◄ خدمتکار راهم گویند. ◄ مردم علوفه دار. (برهان ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).