جامع عتیق
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جامع عتیق . [ م ِ ع ِ ع َ ](اِخ ) مسجد بزرگی است در اسنا. به عقیده ٔ مورخین قرن ٨ هَ . ق . اسنا شهر بزرگی بوده که دارای سیزده هزار خانه و دو مدرسه بوده است و جمعی بزرگان از آنجا برخاسته اند که ابن حاجب نحوی مشهور از آن جمله است . بدرالجمالی که از ممالیک جمال الدولةبن عمار بوده و مشاغل دولتی داشت و بسال ٤٦٦ هَ .ق . به وزارت المستنصر باللّه رسید سعی و کوشش فراوان در تعمیر مساجد کرد و این جامع را که بنام عتیق خوانده میشود و مشهور به عمری است نیز او بناء کرد. آغاز بنای مسجد سال ٤٦٩ و اتمام سقفهای آن بسال ٤٧٠ هَ .ق . است ومناره ٔ آن در ٤٧٤ به اتمام رسیده در سنوات بعد تغییرات بسیاری در آن داده شده است . (از تاریخ المساجد الاثریه صص ٦٥ - ٦٦).