جامع

(مِ) [ ع. ]<BR>۱- (اِفا.) جمع کننده، گرد - آورنده.<BR>۲- (ص.) تمام، کامل.<BR>۳- (اِ.) مسجدی که در آن نماز جمعه گزارند.<br>

(مِ) [ ع. ] ۱- (اِفا.) جمع کننده، گرد - آورنده. ۲- (ص.) تمام، کامل. ۳- (اِ.) مسجدی که در آن نماز جمعه گزارند.

جامع. [ م ِ ] (اِخ ) ابن طولون . مسجد معروفی است در مصر که امیر ابوالعباس احمدبن طولون آن رابنا کرده و صد و بیست هزار دینار صرف بناء آن شد. یاقوت حموی در سبب بنای این جامع از قضاعی آرد: مردم مصر نزد احمدبن طولون از کوچکی جامع شکایت بردند. او فرمان داد که بر بالای جمل یشکربن جزیله مسجدی بنا کنند و طرح آن بسال ٢٦٤ هَ .ق . ریخته شد و بسال ٢٦٦ هَ .ق . بنای آن بپایان رسید. (از معجم البلدان ). سومین مسجدی است که برای اقامه ٔ جمعه و جماعت در مصر بنا شده است، و آن از قدیمترین جوامع است که شکل و هیأت بزرگ اصلی خود را محفوظ داشته و از بزرگترین مساجد قدیمی است . مساحت آن شش افدنه و نصف افدنه است و شش دردارد. از لحاظ فنی ساختمان آن اثر گرانبهائی از معماری آن عصر بشمار است . (از تاریخ المساجد الاثریه ص ٣٢ببعد). و رجوع به تاریخ المساجد الاثریه ص ٣٢ ببعد شود.

جامع. [ م ِ ] (اِخ ) ابن ابراهیم ملقب به سکری . و مکنی به ابی القاسم البصری، محدث است . وی پس از سال ٣٠٠ هَ .ق . درگذشت . ابن یونس گوید: جامعبن ابراهیم بن محمدبن جامع مکنی به ابی القاسم وی مهاجرت کرده حدیث و روایت کند. سند او معتبر نیست بعضی او را قبول و پاره ای رد کنند. وی در اوائل سال ٣٢١ هَ .ق . درگذشت . (از لسان المیزان ).

جامع. [ م ِ ] (اِخ ) ابن علی بن الحسن بیهقی . مکنی به ابوعلی از محدثین است . صاحب دیوان بیهق درباره ٔ وی چنین آرد: او را مولد ده ششتمد بوده است و از بزرگان بسیار او را احادیث نبوی استماع بود و در نیشابور او رابسال ٣٢٩ هَ .ق . مجلس املا نهادند. (تاریخ بیهق چ بهمنیار ص ١٦٥). و رجوع به تاریخ بیهق ص ١٦٥ شود.

فراگیر، عالمگیر، عمومی، کلی، جهان‌شمول، وسیع، محیط، فراگیرنده، دربرگیرنده، سراسری، شامل، همه‌جانبه، گسترده، همگانی، عام حی‌حاضر، حاضر گروهی اخص

گردآور، فرآراسته، فراگیر، فراخ