جامدان

جامدان . (اِخ ) و [کامدان ] نام دونفر از فرزانگان باستان ایران بوده اند که شاگرد بادان حکیم و بادان در حکمت از شاگردان جمشید جم بوده است . (آنندراج ) (انجمن آرا). در مدارک معتبر این دو نام دیده نشد و شاید برساخته ٔ پیروان آذر کیوان باشد.

جامدان . [ م َ ] (اِ مرکب ) مرکب از جامه (رخت ) و دان . یعنی جای جامه . خانه ای را گویند که رخوت پوشیدنی و غیرپوشیدنی از دوخته و نادوخته در آن بگذارند. (جهانگیری ). جعبه ای است که جامه در آن نهند و به اعتبار مظروف بدین نام خوانده شده است . (شعوری ) : روزی دوکس بیامدند و جامدانی بدو سپردند، بعد از آن یکی از آن دو بیامد و جامدان خواست ... خویش بدو داد. (تذکرة الاولیاء عطار). حکایت من و این کار نامها اکنون همان کلید در جامدان آن مرد است . کمال اسماعیل . گر برنهم بهم قصب و اطلس ترا تنگ آید از فراخی آن جامدان شکر. کمال اسماعیل . چَمَدان، دزی جمدان معرب را از فارسی جامدان (جامه دان ) مأخوذ میداند. (دزی ج ١ ص ٢١٢). کریستنسن کلمه ٔ آسی چمدان را از روسی عاریت میداند. صندوق چرمین که جامه و اشیاء دیگر در آن نهند. (حاشیه ٔ برهان چ معین ). چرمدان، خرمدان .