جازعة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جازعة. [ زِ ع َ ] (ع ص ) تأنیث جازع . زن زاری کننده و ناشکیبا. ◄ (اِ) چوب وادیج که بر آن شاخهای انگور اندازند. ◄ هر چوب که میان دو چیز در پهنا نهاده بر آن چیزی اندازند. (منتهی الارب ). و رجوع به جازع شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جازعة. [ زِ ع َ ] (ع ص ) تأنیث جازع . زن زاری کننده و ناشکیبا. ◄ (اِ) چوب وادیج که بر آن شاخهای انگور اندازند. ◄ هر چوب که میان دو چیز در پهنا نهاده بر آن چیزی اندازند. (منتهی الارب ). و رجوع به جازع شود.