جاذب

(ذِ) [ ع. ] (اِفا.)<BR>۱- جذب کننده.<BR>۲- رباینده.<br>

(ذِ) [ ع. ] (اِفا.) ۱- جذب کننده. ۲- رباینده.

جاذب . [ ذِ ] (ع ص ) کشنده . ◄ برگرداننده ٔ چیزی از جای آن . (منتهی الارب ). ◄ رباینده . (آنندراج ). گیرا. گیرنده . آهنجنده : زانکه جنسیّت عجائب جاذبی است جاذب جنس است هرجا طالبی است . مولوی . یار آن خواهم بدن که غالب است آن طرف افتم که غالب جاذب است . مولوی . سوی بام آمد ز متن ناودان جاذب هر جنس را هم جنس دان . مولوی . ◄ شتر ماده ٔ کم شیر: جذبت الناقة؛ یعنی کم شیر شد ناقة. ج، جواذب . (منتهی الارب ) (مهذب الاسماء) (آنندراج ). ◄ نام داروئی است . در اصطلاح اطباء داروئی است که خلط را بجانب سطحی که مماس خلط است حرکت دهد بخاصیت یا بوسیله ٔ تسخین . و جاذبه نیروئی است که غذا را جذب نماید. و داروهای جاذبه را در اصطلاح پزشکان جذوبات نامند. (کشاف اصطلاحات الفنون ). و رجوع به بحرالجواهر شود. و در قانون چنین آمده : آن دوائی است که فضلات و رطوبات را بوسیله ٔ حرارت و لطافت از مکانشان بجانب خود میکشد مانند ثافسیا و هرچه شدیدالجذب باشد برای عرق النسا و درد مفاصل مفید است و با آن خار و پیکان را از عمق بدن میکشند. (کتاب دوم قانون ص ١٤٩).

جاذب . [ ذِ ] (اِخ ) لقب حاجب سلطان محمود غزنوی و نام وی ارسلان است . رجوع به ارسلان جاذب شود.

دلربا، دلفریب، دلکش، رباینده، فریبنده، گیرا جذب‌کننده، کشنده

جذب‌کننده، رباینده، کششی مغناطیسی جالب، جلب‌کننده، جالب توجه، جذاب، گیرا، باحالت، بامزه، انگیزنده، برانگیزنده، مهیج، دوست‌داشتنی، زیبا جاذب نور، مستنیر باتلاقی

اندرکشنده، گیرا، کشنده، کشش، ربایش، کشاننده، رباینده