جادوزبان

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

جادوزبان . [ زَ ] (ص مرکب ) کنایه از شاعر فصیح . (آنندراج ). چرب زبان . شیرین گفتار. رجوع به جادوزبانی شود.