جادسة

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

جادسة. [ دِ س َ ] (ع ص ) زمین بی عمارت و بی زراعت . زمین بایر یا زمینی که هیچ نرویاند.(منتهی الارب ). ج، جوادس . (منتهی الارب ) (آنندراج ).