ثول
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ثول . [ ث َ] (ع اِ) گروه زنبوران عسل . (واحد از لفظ خود ندارد). ◄ نر از زنبور عسل . ◄ خانه ٔ زنبوران عسل . ◄ شوره ٔ درخت . ◄ نره ٔ شتر. ◄ غلاف نره ٔ شتر. ج، اثوال .
ثول . [ث َ ] (ع مص ) احمق گردیدن . ◄ دیوانه شدن گرفتن . ◄ ثولاء شدن گوسفند و آن استرخائی است در اعضای گوسفند یا دیوانگی گوسفند که چون بدو عارض شود تبعیت گوسفندان گذارد و تنها چرد. ◄ ثول وعاء؛ ریختن همه ٔ آنچه را که در خنور بود.
ثول . [ ث ُ ] (ع ص، اِ) ج ِ أثول .