ثمیر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ثمیر. [ ث ُ م َ ] (اِخ ) محدث است و او جد محمدبن عبدالرحیم است .
ثمیر. [ث َ ] (ع اِ) شیری که مسکه ٔ آن ظاهر نشده یا شیری که مسکه ٔ آن ظاهر گردیده باشد. ◄ مسکه که ظاهر شود بر ماست پیش از جمع شدن . ◄ شب ماهتاب . (دهار). ◄ میوه دار. (غیاث اللغة).