ثمثمة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ثمثمة. [ ث َ ث َ م َ ] (ع مص ) پوشیدن سر آوند. ◄ بازماندن و بحال خود گذاشتن . ترویح قلیل، یقال : ثمثموا بنا ساعة. ◄ نیکو ناکرده شدن کار. ◄ آویختن مشک را از ستون تا شیر در آن ریزند. ◄ دو تا شدن و برگردیدن . یقال : هذا سیف ٌ لایثمثم فَصله ؛ أی لاینثنی اذا ضُرب َ به و لایرتد. (منتهی الارب ).