ثماد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ثماد. [ ث َ ] (ع اِ) ج ِ ثَمَد. (دهار).
ثماد. [ ث ِ ] (ع اِ) ثَمَد. آب اندک . آب باقی در زمین هموار و سخت یا آبی که در سرما ظاهر گردد و در گرما خشک .
ثماد. [ ث ِ ] (اِخ ) موضعی است در دیار بنی تمیم قرب المروت . (مراصد الاطلاع ).