ثقه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(ثِ قِ) [ ع. ]<BR>۱- (مص ل.) اعتماد کردن.<BR>۲- (اِ.) کسی که مورد اعتماد باشد.<br>
فرهنگ فارسی معین
(ثِ قِ) [ ع. ] ۱- (مص ل.) اعتماد کردن. ۲- (اِ.) کسی که مورد اعتماد باشد.
مترادف و متضاد واژهدان
اطمینان، اعتماد، وثوق امین، درستکار، مطمئن، موثق