ثقاف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ثقاف . [ ث ِ ] (ع اِ) آنچه نیزه و تیر را بدان راست کنند. ◄ قالب نیزه . ج، ثُقُف . ◄ شکلی است از اشکال رمل . ◄ ثفف ؛ یعنی مخاصمت و جدال . و فی الحدیث اذا ملک اثنا عشر من بنی عمروبن کعب کان الثقف و الثقاف الی ان تقوم الساعة؛ یعنی الخصام و الجدال .
ثقاف . [ ث ِ ] (اِخ ) ابن عمروبن شمیط اسدی . صحابی است و یا آن ثقف بالفتح است .
ثقاف . [ ث َ ] (ع ص ) زنی ثقاف ؛ زنی دانا و استادکار.