ثعیط/vâže/ذخیره واژهاشتراکهمهلغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوملغتنامه دهخدا ـ ویرایش دومثعیط. [ ث َ ] (ع اِ) خاک خرد. ◄ ریگ تنک که بادش از جائی به جائی برد.واژه قبلی: ثعیجرواژه بعدی: ثعیلب