ثعط
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ثعط. [ ث َ ع َ ] (ع مص ) گندا شدن . گندیدن : ثعطِ لحم ؛ بوی گرفتن گوشت . ثعطِ ماء؛ گندیدن آب . ◄ ثعط جلد؛ بوی گرفتن و پاره پاره شدن پوست . ◄ ثعط شفه ؛ برآماسیدن لب و کفته گردیدن .
ثعط. [ ث َ ع ِ] (ع ص ) گندا. گنده . گندیده . بوی گرفته . (چون گوشت و آب و جلد). ◄ برآماسیده و کفته (لب ).