ثرثار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ثرثار. [ ث َ ] (اِخ ) نهر یا وادی بزرگی است که موقع فراوانی باران طولش بسیار بود ولی به تابستان در آن جز برکه های کوچک و چشمه های شور و جزئی آب چیزی نیست و آن در صحرا از نزدیک سنجار سرازیر شده تا به پائین تکریت رسیده از حضر میگذرد و در اطراف آن دیهای بسیار و آبادانی بوده که اکنون خراب است . (مراصد الاطلاع ).
ثرثار. [ ث َ ] (ع ص ) بسیارگوی . ◄ بیهوده گوی بسیارفریاد. ج، ثَرثارون، ثرثارین .