فرهنگ لغت

ثبنة

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

ثبنة. [ ث َ ب ِ ن َ ] (اِخ ) موضعی است .

ثبنة. [ ث ُ ن َ ] (ع اِ) ثبن . ثبین . ثبان . دامن جامه و مانند آن که در آن خرما و جز آن کرده در بر گیرند. ◄ آنچه در کش گرفته شود. ج، ثُبَن .

معنی ثبنة | فرهنگ لغت