فرهنگ لغت

ثایة

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

ثایة. [ ی َ ] (ع اِ) شوغای گوسفند. آغل گوسپندان و شتران در صحرا یا نزدیک خانه . ◄ سنگ توده ای است پست بقدر مرد نشسته که در صحرا سازند برای نشان . ◄ ثاوة.

معنی ثایة | فرهنگ لغت