ثاکل

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

ثاکل . [ ک ِ ] (ع ص، اِ) نعت مذکر و مؤنث از ثکل . ◄ فرزندمرده . ◄ زن یا مرد فرزند یا دوست گم کرده .