ثاوی
/vâže/
لغتنامه دهخدا
[ ع. ] (اِفا.)۱ - فرودآینده.<BR>۲- اقامت (دراز) کننده، مقیم.<br>
فرهنگ فارسی معین
[ ع. ] (اِفا.)۱ - فرودآینده. ۲- اقامت (دراز) کننده، مقیم.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ثاوی . (ع ص ) نعت از ثواء. ◄ فرودآینده . ◄ اقامت دراز کننده . ◄ مقیم : بیابانی است خالی از هر ثاوی و انیس و ویرانه ای است تهی از هر ساکن و جلیس . (ترجمه ٔ تاریخ یمینی ص ٤٥٣).