تیگر

تیگر. (اِخ ) شطی در آسیای غربی که سرزمین های دیاربکر و موصل و بغداد را مشروب می سازد و سپس به فرات می پیوندد و شطالعرب را تشکیل میدهد و ٢٠٠٠ کیلومتر طول دارد. (از لاروس ). دجله : چنانکه از کتیبه ٔ بیستون داریوش معلوم است دجله را پارسی های قدیم تیگر می گفتند. (ایران باستان ج ٢ ص ١٤١٠). رجوع به همین کتاب ص ١٣٧٢ و ١٥٧٥ و ١٩٠١ و دجله شود.