تیوس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تیوس . (اِخ ) پادشاه پافلاگونیه از معاصران و مخالفان اردشیر دوم بود که بدست داتام اسیر گردید و به دربار ایران تسلیم گردید. رجوع به تاریخ ایران باستان ج ٢ صص ١١٤١-١١٤٢ شود.
تیوس . [ ت ُ ] (ع اِ) ج ِ تیس . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). رجوع به تیس شود.