تیقیظ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تیقیظ. [ ت َ ] (ع مص ) بیدار کردن . (تاج المصادر بیهقی ) (زوزنی ) (آنندراج ) (غیاث اللغات ). بیدارنمودن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). و به معنی بیداری مستعمل میشود. (از غیاث اللغات ) (آنندراج ). ◄ گرد برانگیختن . (تاج المصادر بیهقی ) (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). شدد للمبالغة. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).