تیره میغ

تیره میغ. [ رَ / رِ ] (اِ مرکب ) میغ سیاه و تیره . ابر سیاه و ظلمانی : جهان چون شب بهمن از تیره میغ چه ابری که باران او تیر و تیغ. فردوسی . چو برق درخشنده از تیره میغ همی آتش افروخت از هر دو تیغ. فردوسی (از اسدی ).