تیره خوار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تیره خوار. [ رَ/ رِ خوا / خا ] (نف مرکب ) سیاه خوار. که سیاهی خورد. (صفت قلم ). که غذایش سیاه و تیره است : تیره ست زهره پیش ضمیر منیر من خوار است تیر زی قلم تیره خوار من . ناصرخسرو. رجوع به تیره و دیگر ترکیبهای آن شود.