تیتوس

تیتوس . (اِخ ) پسر وسپازین و امپراتور روم از ٧٩ تا ٨١ م . بودو به «خوشی های نوع انسان » ملقب گردید. او بهترین فرمانروا برای مردم بود. او در روزی که نتوانست خدمتی به مردم کند گفت : «عمرم به بیهودگی گذشت » او در دوران امپراتوری پدرش (از سال ٧١ م .) با نمایندگان مجلس متحد شد. او اورشلیم را در سال ٧٠ م . تصرف و ویران کرد. از حوادث دوران حکومت او آتشفشان کوه وزوو در سال ٧٩ م . است که در یک شب هرکولانوم و پمپئی از بین رفتند. (از لاروس ). رجوع به تاریخ مغول اقبال ص ١١٩و قاموس الاعلام ترکی و ایران باستان ج ١ ص ٨٠ و ج ٣ ص ٢٠٨٦، ٢٣٤٢، ١٤٥٥، ٢٥٨٨ و فرهنگ فارسی معین شود.