فرهنگ لغت

تیانشان

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تیانشان . (اِخ ) یا کوههای آسمانی . سلسله جبالی است که در آسیای مرکزی (چین و اتحاد جماهیر شوروی ) قرار دارد و بلندترین نقطه ٔ آن خان تنگری است که ٦٩٩٥گز و قله ٔ پوبیدا ٧٤٣٩ گز ارتفاع دارد. (از لاروس ). رجوع به قاموس الاعلام ترکی و فرهنگ فارسی معین شود.

معنی تیانشان | فرهنگ لغت