تیاذوق
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تیاذوق . (اِخ ) طبیب مشهور صدر اسلام در دولت اموی، در خدمت حجاج بن یوسف و او را شاگردانی بزرگ بود و بعض آنان درک زمان عباسیان را کردند مانند فرات بن شحناثا، طبیب عیسی بن موسی . وی به زمان منصور درگذشت . (از تاریخ الحکماء ابن قفطی از یادداشت بخط مرحوم دهخدا). رجوع به عقد الفرید و اسماء المؤلفین ج ١ ستون ٢٤٦ و عیون الانباء و عیون الاخبار و تاریخ البیمارستانات فی الاسلام احمد عیسی بیک ص ٦٣ شود.