تکیه

(تَ یِ) [ ع. تکیة ]<BR>۱- (مص ل.) پشت دادن به چیزی.<BR>۲- (اِ.) جایی وسیع برای انجام مراسم عزا و روضه خوانی.<br>

(تَ یِ) [ ع. تکیه ] ۱- (مص ل.) پشت دادن به چیزی. ۲- (اِ.) جایی وسیع برای انجام مراسم عزا و روضه خوانی.

تکیه . [ ت َ ی ِ ] (اِخ ) دهی از دهستان ماهی دشت بالا است که در بخش مرکزی شهرستان کرمانشاه واقع است و ٢٢٠ تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٥).

تکیه . [ ت َ ی ِ ] (اِخ ) دهی از دهستان چهاردولی است که در بخش قروه ٔ شهرستان سنندج واقع است و ٣٦٠ تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٥).

تکیه . [ ت َ ی ِ ] (اِخ ) دهی از دهستان درجزین است که در بخش رزن شهرستان همدان واقع است و ٤٣٠ تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٥).

اتکا، اطمینان، اعتماد، پناه‌گاه تعزیه‌خانه، حسینیه تاکید، اصرار فشار

لم دادن، پشت گرمی، پشت داشتن، پشت دادن، پشت