تکویع
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تکویع. [ ت َ ] (ع مص ) به تیغ زدن کسی را چندانکه کج گردد استخوان ساق دست وی . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (از اقرب الموارد).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تکویع. [ ت َ ] (ع مص ) به تیغ زدن کسی را چندانکه کج گردد استخوان ساق دست وی . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (از اقرب الموارد).