تکویب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تکویب . [ ت َ ] (ع مص ) به سنگ کف کوفتن چیزی را. (منتهی الارب ) (آنندراج ). به سنگ فهرکوفتن چیزی را. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تکویب . [ ت َ ] (ع مص ) به سنگ کف کوفتن چیزی را. (منتهی الارب ) (آنندراج ). به سنگ فهرکوفتن چیزی را. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).