تکذیب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تکذیب . [ ت َ ] (ع مص ) نیک انکار کردن امری را. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). انکار و جحد کردن در امری، یقال : کذب بآیات ربه ِ. (از اقرب الموارد). ◄ به دروغ داشتن . (زوزنی ) (ترجمان جرجانی ترتیب عادل بن علی ). دروغگوی گردانیدن کسی را و گفتن او را که دروغ گفتی . ◄ بازایستادن . ◄ رفتن شیر ناقه . ◄ برگردانیدن از کسی . ◄ یک دو تک رفتن وحشی و ایستادن تا ببیند آنچه پس اوست . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ گشنی کردن ناقه و دم برداشتن آن . ◄ بددلی کردن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ درنگی کردن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).